Energie-Blog

André Jurres

<p>Volgende maand begint in Turkije COP 31 en de verwachtingen zijn laaggespannen.  Zoals steeds in ons politieke landschap heerst de waan van de dag en die ademt oorlog uit.  Het tromgeroffel dat we zowat iedere dag over ons heen krijgen over het Rode gevaar is terug.</p>
<p>Ergens wel te begrijpen, gezien de acties van Rusland in Oekraïne sinds 2022 en de oorlog van de Verenigde Staten en Israël met Iran die eerder dit jaar is begonnen en de energieprijzen nog steeds naar nieuwe hoogten stuwt.  Met de huidige communicatiemiddelen volgen we iedere aanval op de voet en krijgen we constant live beelden over ons heen.</p>
<p>Het is opvallend te noemen dat er stellingen zoals 'we leven in moeilijke tijden' en 'zo erg is het nog nooit geweest' geen enkel historisch perspectief bieden.  En eigenlijk is het nooit anders geweest, ik zou bijna zeggen met enige ironie: “business as usual”!</p>
<p>Regionale oorlogen zijn jammer genoeg van alle tijden en toon mij een moment dat we in de menselijke geschiedenis ooit geen oorlog gevoerd hebben.  Het is zowat de enige constante in de geschiedenis van de mensheid en ondanks ons zogenaamd intellect maken we steeds opnieuw dezelfde fout.</p>
<p>De korte termijn heerst; het lijkt of ons bestaan herleid wordt tot een TikTok-filmpje en de instant online nieuwsgaring wordt er kwalitatief niet beter op.  Ondanks alle bronnen die we dezer dagen tot onze beschikking hebben, lijkt het wel de jaren dertig.  De nazi’s beheersten de media en stuurden iedere boodschap naar hun eigen waarheid.</p>
<p>De valse boodschappen die bewust de wereld worden ingestuurd door een aantal overheden maken het erg moeilijk om een correct afgewogen oordeel te vellen over wat er gebeurt.  Deze online oorlogsvoering wordt door alle partijen gebruikt en met de komst van AI worden deze boodschappen kwalitatief steeds beter, maar de leugen blijft even groot.</p>
<p>Met al deze rook die ons zicht troebel maakt, raakt het klimaat op de achtergrond, en dit ondanks de zomer die we net hebben mogen meemaken en die tot vandaag doorwerkt.  Onze waterlopen staan nog steeds heel laag en de scheepvaart ondervindt hier nog iedere dag hinder van.</p>
<p>De president van de Verenigde Staten heeft de leden van de NAVO ertoe gekregen om de investeringen in defensie drastisch te verhogen onder het mom: iedereen moet zijn deel doen.  Klinkt logisch, maar de Verenigde Staten geven veel te veel uit aan defensie met geld dat ze niet hebben, maar moeten lenen.  Dat hun defensie-industrie floreert, is voor iedereen wel duidelijk en ook in Europa zien bepaalde bedrijven hun kans om de productie in tanks, granaten, satellieten, etc. fors op te voeren.</p>
<p>Kijkt men iets verder dan de waan van de dag, dan is er maar één grote oorlog gaande en dat is die tegen de klok van klimaatverandering.  Moeder Aarde wacht niet op ons en zal haar oordeel vellen als wij niet op tijd handelen.  Geen doemdenken, maar gewoon een zekerheid dat bij vervuiling van onze eigen planeet deze op een bepaald moment genoeg zegt.  Het absorptievermogen van onze oceanen is niet oneindig en met het verder opwarmen smelt de permafrost en dan is het echt te laat.</p>
<p>Het methaan dat is opgeslagen in de permafrost is vele malen krachtiger dan onze uitstoot van CO2 momenteel en heeft de potentie om een versnelling teweeg te brengen die de levensomstandigheden definitief voor de mens zal wijzigen.</p>
<p>Wat kan ons COP 31 wel brengen?  Het minimum is ons een spiegel voorhouden en duidelijk maken wat ons niet voldoende handelen als resultaat gaat brengen.  Mooie woorden als adaptatie winnen steeds meer veld en zijn wellicht een optie voor een beperkt aantal landen die de middelen hebben, maar voor de meeste landen is dat geen optie.</p>
<p>Over adaptatie spreken is eigenlijk de handdoek al in de ring werpen in het begin van een gevecht en eigenlijk zeggen: de generaties na ons interesseren ons niet.  Mijn hoop is dat COP 31 kan aantonen hoe hoogdringend de nood tot actie wel is, ook al zal het handelen jammer genoeg ook deze keer uitblijven.</p>
<p>Uiteindelijk moet de jeugd op een gegeven ogenblik ook hiervoor op straat komen en zeggen dat zij ook recht hebben op een leefbare toekomst en niet alleen de huidige generatie!  De hoop op actie ligt vooral bij hen die de toekomst hebben.</p>