Recent verschenen cijfers met betrekking tot het jaar 2025 tonen aan dat de uitstoot van broeikasgassen in Nederland vorig jaar met 2,3 procent is gestegen tot 72 megaton.

Dit komt vooral doordat de energiesector meer heeft uitgestoten om elektriciteit op te wekken.  Niet alleen in Nederland, maar ook doordat in de buurlanden er onderhoud was aan de Belgische kerncentrales en er minder wind- en waterkracht in Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland werd opgewekt.

Is van 2015 geleden dat de uitstoot van de energiesector toenam en dit met maar liefst 15% in verhouding tot 2024.  Deze stijging komt voor meer dan de helft op conto van de nog steeds werkende kolencentrales, maar ook door gascentrales.  Dat de industrie-uitstoot daalde, heeft vooral te maken met minder productie van zijn eindproducten.

Is het een eenmalige opstoot of is er meer aan de hand?  Dat de vraag naar elektriciteit toeneemt door groei van elektrische auto’s, warmtepompen en dergelijke zal zeker hieraan bijdragen, maar de slokop gaat toch naar de vele datacenters die uit de grond komen. 

Dat deze nu bijdragen aan een stijging van de uitstoot maakt ze dus eigenlijk extreem milieuonvriendelijk, om nog maar niet te spreken over de reële stijging van de temperatuur lokaal waar datacenters actief zijn.  De explosieve vraag naar rekenkracht door AI, crypto en onze kijkverslaving aan TikTok ligt aan de basis hiervan en het einde is nog lang niet in zicht.

Woord van de week mag gerust gaan naar netcongestieneutraal bouwen.  Hier leggen overheden op dat bij de bouw van welke oplossing dan ook de impact op het netwerk neutraal dient te zijn.  Netcongestie is dan ook het modewoord van het ogenblik en zorgt voor allerlei problemen, en dit tot op consumentenniveau.

Het bouwen van nieuwe huizen komt vandaag in het gedrang, daar lokale netwerkbeheerders een volledige stop aankondigen voor de komende jaren. 

De doelstelling om voldoende broeikasgassen reductie te bereiken tegen 2030 raakt steeds verder uit zicht door een beleid van fragmentatie.  Systeemdenken is nog steeds heel moeilijk voor veel overheden en bevoegde instanties, maar nochtans niet onmogelijk.  De impact berekenen over de hele keten is nu eenmaal noodzakelijk om een goed beeld te krijgen of iets mogelijk en betaalbaar is.

Sinterklaastijd is vroeg dit jaar!

Zowat alle landen in Europa strooien met snoepgoed naar hun burgers en bedrijven om de relatief hogere energieprijzen draagbaar te houden.  Dit zijn druppels op een hete plaat, gewoon om toch maar te kunnen zeggen dat men iets doet.  Ieder land in Europa doet iets anders; van enige coördinatie is geen sprake.  Men leert het nooit, alleen samen zijn we sterk.  Dat men in Duitsland nu een korting aan de pomp geeft, is volslagen nutteloos als men dit in alle landen doet.  Vanuit klimaat oogpunt trouwens belachelijk te noemen, gezien onze Duitse vrienden aan 200 kilometer per uur over de Duitse Autobahn vliegen. 

In België houdt men de reductiebonnen gelukkig heel beperkt; fossiele brandstoffen goedkoper maken is dan ook een doodzonde!  Dat de premier van België in een taalspagaat zit door zijn Waalse coalitiegenoot mag dan al een feit zijn, het in stand houden van de miljoen huishoudens die op stookolie hun huis verbranden in Wallonië is de verslaving in stand houden en je burgers eigenlijk kwetsbaar houden.

In Nederland trekt men maar liefst 627 miljoen euro uit om de gestegen fossiele energieprijzen voor burgers, ondernemers, vissers en boeren te verzachten.  Dat er voor bepaalde sectoren ondersteuning gegeven wordt, begrijp ik nog enigszins; voor onze vissers is de brandstofkost nu eenmaal een van de grote kostenposten.  Alleen zou het toch zinvoller zijn om deze schepen om te bouwen, zodat ze minder verbruiken of zelfs op andere duurzame brandstoffen gaan varen.    Er wordt wel 25 miljoen euro vrijgemaakt om dit mogelijk te maken en dat is zeker positief te noemen.

De huidige zoveelste energiecrisis blijft hopelijk lang duren, zodat de route voorwaarts naar het stoppen met het verbranden van fossiele brandstoffen onomkeerbaar wordt.  Op dit ogenblik is de prijs paradoxaal genoeg nog te laag om de hoogdringendheid aan de pomp te zien, getuige de uitvaart van alle vakantiegangers.  Ook zie je op onze wegen nog nul impact qua densiteit van het verkeer dat de prijs aan de pomp een reden is om deze minder te gebruiken. 

Het brengen van moeilijke maar dappere boodschappen naar de samenleving wordt steeds moeilijker, ondanks de overvloed aan communicatiemiddelen. Wellicht is de externe factor door de sluiting van de straat van Hormuz een zegen op termijn.